تبلیغات
وبلاگ شخصی سامان چوبک - مراحل ساخت فنداسیون ساختمانهای اسكلت فلزی:

اجرای فونداسیون ساختمان باید به طور كاملا فنی و دقیق روی زمین با مقاومت كافی و كنترل شده، باخاك كاملا متراكم و دارای دانه بندی و جنس مطلوب باشد، تا احیانا مسئله نشست و لغزش در پی رخ ندهد. به جرات می توان گفت كه خرابی در فونداسیون ساختمان ها، همواره به سبب گسیختگی خاك زیر آن صورت می گیرد و واژگونی در اثر بلندشدن پی بندرت پیش می آید.در انتها، شایان ذكر اینكه، اگرچه ممكن است برای مالكان ،پیمانكاران ، سازندگان و شركت های بیمه از نظر هزینه های اجرایی، تفاوت چندانی بین فروریختن كامل یا آسیب دیدگی جزئی سازه وجود نداشته باشد كه منجر به عدم كارایی آن شده كه نیاز به تخریب كامل و جایگزینی داشته باشد، ولی برای ساكنان ساختمان ها این تفاوت بسیار حیاتی و در واقع مرز بین زندگی و مرگ است. بنابراین، رعایت نكات فوق هر چندكه نتواند مانع آسیب دیدگی جزئی ساختمان ها شود ولی، اگر از تخریب صد در صد آنها جلوگیری كند، در این صورت بازهم در كارمان موفق بوده ایم و تا حدودی به اهدافمان رسیده ایم.ولی در پیش گرفتن مسیر رعایت قوانین و مقررات و بندهای آئین نامه های اجرایی به یك جا ختم می شود و آن جایی است كه با ساخت سازه های مقاوم در برابر زمین لرزه و سایر نیروهای خارجی و داخلی وارد بر ساختمان ها، تلفات و خسارات جانی و مالی، تا حد بسیار زیادی كاهش پیدا خواهد كرد.

به ادامه مطلب بروید ...

برای اجرای یك پروژه اسكلت فلزی نخست ساخت پی مناسب است كه در كلیه پروژه ها تقریبا" یكسان اجرا می شود ، باید توجه داشت كه از قبل نقشه فنداسیون را روی زمین پیاده كرد وبرای پیاده كردن دقیق آن بایستی جزئیات لازم در نقشه مشخص گردیده باشد . از جمله سازه به یك شبكه متشكل از محورهای عمود بر هم تقسیم شده باشد و موقعیت محورهای مزبور نسبت به محورها یا نقاط مشخصی نظیر محور جاده ، بر زمین بر ساختمان مجاور وغیره تعیین شده باشد. ترسیم مقاطع ونوشتن رقوم زیر فنداسیون ، رقوم روی فنداسیون ، ارتفاع قسمت های مختلف پی ، مشخصات بتن مگر ، مشخصات بتن ، نوع وقطر وطول كلی كه برای بریدن میلگردها مورد نیاز است باید در نقشه مشخص باشد . قبل از پیاده كردن نقشه روی زمین اگر زمین ناهموار باشد یا دارای گیاهان ودرختان باشد باید نقاط مرتفع ناترازی كه مورد نظر است برداشته شود ومحوطه از كلیه گیاهان وریشه ها پاك گردد پس از این مرحله برای پیاده كردن نقشه فنداسیون اسكلت فلزی بایستی شمال جغرافیایی نقشه را با جهت شمال جغرافیایی محلی كه قرار است پروژه در آن اجرا شود ، منطبق نمائیم كه به این كارتوجیه نقشه می گویند . پس از این كار ، یكی از محورها را (محورطولی یا عرضی) كه موقعیت آن روی نقشه مشخص است ، بر روی زمین ،حداقل با دومیخ در ابتدا وانتها پیاده می كنیم كه به این امتداد محور مبنا گفته می شود . حال سایر محورهای طولی وعرضی را از روی محور مبنا به وسیله میخ چوبی یا فلزی روی زمین مشخص می كنیم . برای خاكبرداری محل فنداسیون ها به ارتفاع خاكبرداری نیازمندیم و در صورتی كه اگر زمین دارای پستی وبلندی جزئی باشد باید نقطه ای به صورت مبنا در محل كارگاه مشخص شودكه این نقطه بوسیله بتن ومیلگرد در نقطه ای كه دور از آسیب باشد ساخته می شود .
نكات فنی واجرایی مربوط به گودبرداری (خاكبرداری)
داشتن اطلاعات اولیه از زمین ونوع خاك از قبیل : مقاومت فشاری نوع خاك بویژه از نظر ریزشی بودن ، وضعیت آب زیر زمینی ، عمق یخبندان وسایر ویژگیهای فیزیكی خاك كه با آزمایش از خاك آن محل مشخص می شود ، بسیار ضروری است .
در گودبرداری پی هنگام اجرای زیرزمین ممكن است جداره ریزش كند یا اینكه زیر پی مجاور خالی شود كه با وسایل مختلفی باید شمع بندی وحفاظت جداره صورت گیرد . بطوریكه مقاومت كافی در برابر بارهای وارده داشته باشد .یكی از راه حلهای جلوگیری از ریزش خاك وپی ساختمان مجاور ، اجرای جزءبه جزء است كه ابتدا محل فنداسیون ستونها اجرا شود و درمرحله بعد ، پس از حفاری تدریجی ، اجزای دیگر دیوار سازی انجام گیرد .
نكات فنی واجرایی مربوط به خاكریزی وزیرسازی فنداسیون
چاههای متروكه با شفته مناسب پر می شوند و در صورت برخورد محل با قنات متروكه ، باید از پی مركب یا پی تخت استفاده كرد یا روی قنات را با دال بتن محافظ پوشاند .
ـ از خاكهای نباتی برای خاكریزی نباید استفاده كرد .ضخامت قشرهای خاكریز برای انجام تراكم ۱۵ تا ۲۰ سانتی متر است . برای انجام تراكم باید مقداری آب به خاك اضافه كنیم وبا غلتك های مناسب آن را متراكم نماییم . البته خاكریزی وتراكم فقط برای محوطه سازی وكف سازی است وخاكریزی زیر فنداسیون مجاز نمی باشد .
ـ در برخی موارد ، برای حفظ رقوم زیر بتن مگر ، ناچار به زیر سازی فنداسیون هستیم ، اما ممكن است ضخامت زیر سازی كم باشد (حدود۳۰ سانتی متر) در این صورت می توان با افزایش ضخامت بتن مگر زیرسازی را انجام داد و در صورت زیاد بودن ارتفاع زیر سازی ، می توان با حفظ اصول فنی لاشه چینی سنگ با ملات ماسه سیمان انجام داد .
نكات فنی واجرایی بتن مگر
بتن با عیار كم سیمان زیر فنداسیون كه بتن نظافت نامیده می شود معمولا" به ضخامت ۱۰ تا ۱۵ سانتی متر واز هر طرف ۱۰ تا ۱۵ سانتی متر بزرگتر از خود فنداسیون ریخته می شود .
نكات فنی واجرایی قالب بندی فنداسیون
ـ كلیه ضوابط فنی واجرایی قالب بندی باید بطور كامل رعایت شده ونیزدر قالب بندی باید از تخته سالم بدون گره به ضخامت حداقل ۵/۲ سانتی متر یا ورقه های فلزی صاف یا از قالب آجری ( تیغه ۱۱ سانتی متر آجری یا ۲۲ با اندود ماسه سیمان برای جلوگیری از خروج شیره بتن )صورت گیرد . لازم به ذكر است كه برای پی های عادی می توان با قرار دادن ورقه پلاستیكی (نایلون) در جداره خاكبرداری از آن به عنوان قالب استفاده كرد .
نكات فنی واجرایی آرماتور بندی وبتن ریزی
علاوه بر رعایت ضوابط فنی واجرایی عملیات آرماتور بندی و بتن ریزی ، فاصله میلگردها تا سطح آزاد بتن در مورد فنداسیون نباید از ۴ سانتی متر كمتر باشد.
چگونگی اجراء ونصب پیچهای مهاری (بولت) و صفحه كف ستونی :
الف : صفحه كف ستونی (Baseplate) :
ستونهای یك ساختمان اسكلت فلزی ، نقش انتقال بارهای وارد شده را به فنداسیون به صورت نیروی فشاری، كششی ، برشی یا لنگر خمشی به عهده دارند .ستون فلزی به علت مقاومت بسیار زیاد تنش های بزرگی را تحمل می كند وبتن قابلیت تحمل این تنش ها را ندارد بنابراین صفحه ستون واسطه ای است كه ضمن افزایش سطح تماس ستون با پی ، سبب می گردد توزیع نیروهای ستون در حد قابل تحمل برای بتن باشد .
كار اتصال صفحه زیر ستونی با بتن به وسیله میله مهار (Bolt) صورت می گیرد وبرای ایجاد اتصال ، انتهای آن را خم می كنیم ومقدار طول بولت را محاسبه تعیین می كند .تعداد بولت ها بسته به نوع كار از دو عدد به بالا تغییر می كند ، حداقل قطر این میله های مهاری میلگرد نمره ۲۰ است . در حالی كه صفحه تنها فشار را تحمل می كند ، بولت نقش عمده ای ندارد وتنها پایه را در محل خود ثابت نگه می دارد. نكته مهم هنگام نصب ستون بر روی صفحه تقسیم فشار این است كه حتما" انتهای ستون سنگ خورده وصاف باشد تا تمام نقاط مقطع ستون بر روی صفحه بیس پلیت بنشیند و عمل انتقال نیرو بخوبی انجام پذیرد . از آن جا كه علاوه بر فشار ، لنگر نیز بر صفحه زیر ستونی وارد می شود ، طول بولت باید به اندازه ای باشد كه كشش وارد شده را تحمل نماید كه این امر با محاسبه تعیین خواهد شد .
انواع اتصال ستون به شالوده
جزئیات اتصال ستون فلزی به شالوده بتنی به نیروی موجود در پای ستون بستگی دارد .در ستون با انتهای مفصلی فقط نیروی فشاری وبرشی از ستون به شالوده منتقل می شوند . در صورتیكه بخواهیم لنگر خمشی را نیز به شالوده منتقل نماییم نیاز به اتصال گیردار خواهیم داشت .
روش نصب پیچ های مهاری
به طور كلی دو روش برای نصب پیچهای مهاری وجود دارد
الف) نصب پیچ های مهاری در موقع بتن ریزی شالوده ها : در این روش ، پیچها را در محلهای تعیین شده قرار می دهند وموقعیت آنها را بوسیله مناسبی تثبیت می كنند .سپس اطرافشان را با بتن می پوشانند . روشهای گوناگونی برای تثبیت پیچ های مهاری در محل خود وجود دارد كه به این شرح است :
روش اول :
ابتدا به وسیله صفحه نازك مشابه با ورق كف ستونی كه شابلن یا الگو نامیده می شود .قسمت فوقانی بولت وقسمت پائین را بوسیله نبشی به یكدیگر می بندیم تا مجموعه ای بدون تغییر شكل به دست آید ، آنگاه محورهای طولی وعرضی صفحه الگو را با مداد رنگی مشخص می كنیم ،سپس بوسیله ریسمان كار یا دوربین تئودولیت با میخهای كنترل محور كلی فنداسیون را در جهت های طولی وعرضی بدست می آوریم وبه كمك شخصی باتجربه در موقعیت مناسب آن قرار می دهیم .سپس بوسیله قطعات آرماتور آن را به میلگردهای شبكه آرماتور فنداسیون یا به قطعات ورقی كه در بتن قرار داده اند جوش داده می شود .به گونه ای كه هنگام بتن ریزی ، صفحه از جای خود حركتی نداشته باشد .
باید توجه داشت كه در موقع بتن ریزی ، هوا در زیر صفحه شابلن محبوس نشود كه برای این منظور ، معمولا" سوراخ بزرگی در وسط شابلن تعبیه می كنند كه وقتی بتن از اطراف زیر صفحه را پر می كند هوا از راه سوراخ خارج گردد وبا بیرون زدن بتن از وسط صفحه از پرشدن كامل زیر آن اطمینان حاصل شود .
روش دوم :
صفحه تقسیم فشار پیش از بتن ریزی پی به طور دقیق در محل خود قرار می گیرد وبوسیله آن بولت ها در جای خود ثابت می شوند . پس از بتن ریزی ، صفحه را از جای خود خارج می كنند ویا در كارگاه به طور مستقیم به پای ستون متصل می نمایند وپس از نصب ستون به همراه صفحه مهره ها را محكم می بندند . در این حالت ، هر صفحه ای باید كاملا" علامت گذاری شود تا هنگام نصب اشتباهی رخ ندهد .
روش سوم :
صفحه را قدری بالاتر از محل اصلی خود نگه می دارند تا محل میله های مهار به طور دقیق تعیین شود ، سپس میله مهارها را ثابت می كنند وعمل بتن ریزی را انجام می دهند ، در حالیكه صفحه هنوز در جای خود ثابت است . پس از پایان یافتن بتن ریزی صفحه را در تراز مورد نظر نگه می دارند این عمل را می توان بوسیله مهره های فلزی در زیر صفحه ای كه میله مهار ها از درون آنها عبور كرده اند با پیچاندن وتنظیم آنها تا تراز لازم انجام داد .سپس فاصله های بین زیر صفحه و روی بتن پی با ملات ماسه شسته وسیمان به نسبت یك حجم سیمان به دو حجم ماسه كاملا" پر می گردد یا از ماسه سیمان نرم استفاده می گردد .
ب ) نصب پیچ های مهاری پس از بتن ریزی شالوده :
در این روش ، در محل پیچ های مهاری بوسیله قالب در داخل بتن فضای خالی ایجاد می كنند كه این قالب (جعبه) نامیده می شود . میلگردی را در داخل بتن قرارمی دهند و پس از گرفتن وسخت شدن بتن شالوده ، جعبه را از محل خود خارج وسپس پیچ مهاری را در محل خود درگیر با آرماتور قرار می دهیم وتنظیم می نماییم واطراف آن را با بتن ریز دانه (با حفظ اصول بتن ریزی)پر می كنیم .لازم به ذكر است كه جعبه ای كه برای ایجاد فضای خالی لازم برای نصب پیچ مهاری بكار می رود باید چنان طرح ریزی وساخته شده باشد كه به سادگی ودر حد امكان ، بدون ضربه زدن ، شكستن وخرد كردن از داخل بتن خارج شود كه برای این منظور می توان از جعبه هایی كه قطعات آنها به صورت كام وزبانه متصل می شوند یا از جعبه های لولایی وسایر اقسام جعبه ها استفاده كرد .درمواردی كه از پیچ های مهاری با قلاب انتهایی وركاب یا از پیچ های مهاری با انتهای كلنگی استفاده می شود برای سرعت بخشیدن به كار از جعبه های ساخته شده یا ورق های فولادی كه در درون بتن باقی می مانند ، استفاده می شود باید توجه داشت كه این شیوه كار بیشتر برای فنداسیون ماشین آلات صنعتی در كارخانجات كاربرد دارند . در بعضی موارد برای اتصال كف ستون به شالوده ، به جای پیچ های مهاری از میلگردها یا تسمه هایی استفاده می كنند كه به ورق كف ستون جوش داده می شوند كه بدین صورت است كه معمولا"در موقع بتن ریزی ، مجموعه ورق كف ستون ومهارها را در شالوده كار می گذارند ، پس از گرفتن وسخت شدن بتن ، ستون را روی ورق كف ستون قرار می دهند وجوشكاری می كنند هنگام استفاده از این روش ، اتصال به این دلایا توصیه نمی شود :
۱ـ معمولا"در هنگام بتن ریزی ، حبابهای هوا در زیر ورق كف ستون محبوس می شوند .
۲ـ حتی اگر در مواقع بتن ریزی حبابی در زیر ورق نمانده باشد ، به علت افت بتن فاصله ای بین ورق كف ستون وبتن شالوده به وجود می آید .بخار آب در این فاصله تقطیر می شود وخطر زنگ زدن وضعیف شدن كف ستون را پدید می آورد .
۳ـ براساس تجربه مشخص گردیده است كه میلگرد در محل اتصال به ورق كم وبیش ترد وشكننده می شود .
۴ـ اگر زغال جوش روی نوارهای جوش باقی بماند ، آب را به خود جذب می كند ونقطه شروع زنگ زدگی را به وجود می آورد .
۵ـ امكان تنظیم بعدی ورق كف ستون وجود ندارد وجوش كردن ستون ، هنگامی كه در كارگاه فلز كاری انجام می پذیرد میسر نیست .
محافظت از كف ستون ها وپیچ های مهاری (مهره وحدیده)
كف ستون ها از جمله قطعات ساختمانی هستند كه اغلب در معرض شدید رطوبت قرار دارند وباید به نحو مطلوب محافظت شوند .در ساختمانهای معمولی وبه طور كلی در ساختمانهایی كه پس از پایان یافتن كار اسكلت فلزی دیگر نیازی به بازدید یا تنظیم كف ستونها نیست ، اطراف كف ستون را با بتن پر می كنند و درصورتی كه قبل از بتن ریزی سطوح فولادی خوب تمیز شده وكل جوش یا زغال جوش برداشته شده باشد ، بتن به فولاد می چسبد وآن را كاملا" محافظت می كند . در بعضی دیگر از ساختمانها ، كف ستونها را نیز نظیر سایر قطعات به وسیله رنگ محافظت می كنند . در ساختمانهای صنعتی كه امكان باز كردن ونصب مجدد آنها وجود دارد ، با مواد قیری مخلوط با ماسه نرم از كف ستونها حفاظت می شود .همچنین برای تمیز ماندن حدیدهای پیچ های مهاری و دوری از آسیب دیدگی باید قبل از بتن ریزی فنداسیون ، قسمت حدیدها به وسیله پلاستیك یا گونی یا سیم مناسب بسته شده ، پوشش مناسب صورت گیرد .
ستون وجزئیات اجرایی آن :
ستون عضوی است كه معمولا" به صورت عمودی در ساختمان نصب می شود وبارهای كف ناشی از طبقات بوسیله تیر وشاهتیر به آن منتقل می گردد وتوسط آن به شالوده وسپس به زمین انتقال می یابد .
شكل ستون ها : شكل سطح ستونها معمولا" به مقدار و وضعیت بار وارد شده بستگی دارد . برای ساختن ستونهای فلزی از انواع پروفیل ها و ورق ها استفاده می شود كه عموما" ستونها از لحاظ شكل ظاهری به دوگروه تقسیم می شوند :
الف :نیمرخ (پروفیل ) نورد شده شامل انواع تیرآهن ها وقوطی ها : بهترین پروفیل نورد شده برای ستون ، تیرآهن بال پهن یا قوطی های مربع شكل است ، زیرا از نظر مقاومت بهتر از مقاطع دیگر عمل می كند . ضمن اینكه در بیشتر مواقع عمل اتصالات تیرها به راحتی روی آنها انجام می گیرد .
ب) مقاطع مركب : هرگاه سطح مقطع ومشخصات یك پروفیل به تنهایی برای ایستایی یك ستون كافی نباشد از اتصال چند پروفیل به یكدیگر ستون مناسب آن (مقاطع مركب) ساخته می شود .
علل استفاده از مقاطع مركب در ستونها
۱ـ در صورتی كه سطح مقطع نیمرخ های نورد شده تكافوی سطح لازم را برای ستون نكند ، با ساختن مقطع مركب سطح لازم ساخته می شود .
۲ـ نیاز اجباری به مقاطع با شكلهای هندسی خاص از نظر اتصالات دیگر به ستون .
چگونگی ساخت ستون (مقاطع مركب)
الف ) اتصال دو پروفیل به یكدیگر به طریقه دوبله كردن
ب) اتصال دو پروفیل با یك ورق سراسری روی بالها
ج) اتصال دو پروفیل با بستهای فلزی (تسمه)
شیوه ساخت ستون به طریقه دوبله كردن
ابتدا دوتیرآهن در كنار یكدیگر وبر روی سطح صاف به هم چسبیده گردند سپس دوسر ستون راجوش داده وستون برگردانده می شود ومانند قبل جوشكاری صورت می گیرد . آنگاه ستون معكوس ودر قسمت وسط جوشكاری می شود . همین كار را در سوی دیگر ستون انجام می دهند وبه ترتیب جوشكاری ادامه می یابد تا جوش مورد نیاز ستون تامین گردد . این شیوه جوشكاری برای جلوگیری از پیچش ستون در اثر حرارت زیاد جوشكاری ممتد می باشد .در صورتی كه در سرتاسر ستون به جوش نیازی نباشد ، دست كم طول جوشها باید به این ترتیب اجرا گردد :
الف) حداكثر فاصله بین طولهای جوش در طول ستون به صورت غیر ممتد از ۶۰ سانتی متر تجاوز نكند .
ب) طول جوش ابتدایی وانتهایی ستون باید برابر بزرگترین عرض مقطع باشد وبه طور یكسره انجام گیرد .
ج)طول موثر هر قطعه از جوش منقطع نباید از ۴برابر بعد جوش یا ۴۰ میلی متر كمتر باشد .
د) تماس میان بدنه دو پروفیل نباید از یك شكاف ۵/۱ میلیمتری تجاوز كند اگر این شكاف از ۵/۱ میلیمتر بیشتر ، اما از ۶ میلی متر كمتر باشد . ضمنا" بررسی های فنی نشان دهد كه مساحت كافی برای تماس وجود ندارد در آنصورت این بادخور باید با مصالح پركننده مناسب شامل تیغه های فولادی با ضخامت ثابت پر شود .
شیوه ساخت ستون با یك ورق سراسری روی بالها
در مقاطع مركبی كه ورق اتصال بر روی دو نیمرخ متصل می شود تا مقطع مركب تشكیل بدهد فاصله جوشهای مقطع (غیر ممتد)كه ورق را به نیمرخ ها متصل می كند ، نباید از ۳۰ سانتی متر بیشتر شود . اندازه حداكثر فاصله فوق الذكر در مورد فولاد معمولی به صورت ۲۴t در می آید .
ضخامت ورق= t
ساخت ستون به روش قید (بست اتصال):
متداولترین نوع ستون در ایران ستونهای مركبی است كه دوتیر آهن به فاصله معین از یكدیگر قرار می گیرند وقیدهای افقی یا چپ وراست این دونیمرخ را به هم متصل می كند . البته بستهای چپ وراست كه شكلهای مثلثی را بوجود می آورند ، دارای مقاومت بهتری نسبت به قیدهای موازی می باشند .در این مورد این گونه ستونها ، بویژه ستون با قید موازی مسائل زیر بایستی رعایت كرد :
الف) ابعاد بست افقی ستون كمتر از این مقادیر نباشد :
L: طول وصله حداقل به فاصله مركز تا مركز دو نیمرخ باشد .
b: عرض وصله از ۴۲ درصد طول آن كمتر نباشد.
T: ضخامت وصله از ۳۵/۱ طول آن كمتر نباشد .
ب) در اطراف كلیه وصله ها ودر سطح تماس با بال نیمرخها عمل جوشكاری انجام گیرد .
ج) فاصله قیدها وابعاد آن بر اساس محاسبات فنی تعیین می شود .
د) در قسمت انتهایی ستون باید حتما" از ورق با طول حداقل برابر عرض ستون استفاده كرد تا علاوه بر تقویت پایه ، محل مناسبی برای اتصال با بندهای فلزی به ستون به وجود آید .
هـ) در محل اتصال تیر یا پل به ستون لازم است قبلا" ورق تقویتی به ابعاد كافی روی بالهای ستون جوش شده باشد .
ستونها با مقاطع دایره ای :
معمولا" مقاطع دایره ای ( لوله ای) از قطر ۲ تا ۱۲ اینچ برای ستونها مورد استفاده قرار می گیرند .مقطع لوله در مواقعی كه وسیله اتصال جوش باشد، آسانتر به كار می رود . كاربرد لوله بیشتر در پایه های بعضی منابع هوایی ، دكلهای مختلف وخرپاسازیهای سبك است .این مقطع ها بطور كلی مقاومترند ، برای اینكه ممان اینرسی آنها در تمام جهات یكسان است .باتغییر ضخامت مقاطع لوله ای می توان اینرسی های مختلف را بدست آورد .
روش نصب نبشی بر روی كف ستونها (بیس پلیت) برای استقرار ستون :
هنگام محاسبه ابعاد كف ستونها باید حداقل فاصله میله مهاری از لبه كف ستون ومحل جاگذاری نبشی با ضخامت جوش لازم برای نگه داشتن ستون ، همچنین ضخامت پلیت انتهایی ستون وابعاد ستون را با دقت بررسی كرد سپس با توجه به موارد یادشده ، به نصب نبشی واستقرار ستون به این صورت اقدام نمود .بر روی بیس پلیت ها محل كف ستون ومحل آكس را كنترل می كنیم سپس نبشی های اتصال را به صورت عمود برهم بر روی بیس پلیت جوش داده ، آنگاه ستون را مستقر واقدام به نصب دیگر نبشی های لازم كرده وآنها را به بیس پلیت جوش می دهیم . از مزایای عمود برهم بودن دو نبشی روی بیس پلیت علاوه بر سرعت عمل واستقرار بهتر به علت تماس مستقیم ستون به بال نبشی ، اتصال جوشكاری به گونه ای درست تر واصولی صورت می گیرد . روشن است كه قبل از جوشكاری باید ستونها را هم محور وقائم نموده وعمود بودن در دوجهت كنترل گردد .پس از نصب ستونها با توجه به ارتفاع ستون وآزاد بودن سر ستون ممكن است تا زمان نصب پلها ستونها در اثر شدت باد و وزن خود حركتهایی داشته باشند كه احتمالا" تاثیر نامطلوب وایجاد ضعف در جوشكاری واتصالات كف ستونها خواهد داشت به این دلیل باید پس از نصب ، فورا" به مهاربندی موقت ستونها به وسیله میلگرد یا نبشی به صورت ضربدری اقدام كرد .
طویل كردن ستونها :
سازه های فلزی را اغلب در چندین طبقه احداث می كنند ، طول پروفیلها برای ساخت ستون محدود است . با در نظر گرفتن بار وارده ودهانه بین ستونها ونحوه قرار گرفتن ستونهای كناری ، مقاطع مختلفی برای ساخت ستونها بدست می آید . ممكن است در هر طبقه ، ابعاد مقطع ستون با طبقه دیگر تفاوت داشته باشد ، بنابراین باید اتصال مقاطع با ابعاد مختلف برای طویل كردن با دقت زیادی انجام شود . محل مناسب برای وصله ستونها به هنگام طویل كردن آنها حداقل در ارتفاع ۴۵ تا ۶۰ سانتیمتر بالاتر از كف هر طبقه یا ۶/۱ ارتفاع طبقه می باشد .این ارتفاع اندازه حداقلی است كه از نظر دسترسی به محل اجرای جوش ونصب اتصالات مورد نیاز برای ادامه ستون یا اتصال بادبندی لازم است .
نحوه طویل كردن ستونها :
ابتدا سطح تماس دوستون را بخوبی گونیا می كنند وبا سنگ زدن صاف می نمایند تا كاملا" در تماس با یكدیگر یا صفحه وصله قرار گیرد . درصورتی كه پروفیل دوستون یكسان نباشد ، باید اختلاف نمره دوستون را با گذاردن صفحات لقمه (هم سو كننده) بر ستون فوقانی را پر نمود . سپس صفحه وصله را نصب كرد وجوش لازم را انجام داد . اگر ابعاد مقطع دو نیمرخ كه به یكدیگر متصل می شوند، تفاوت زیاد داشته باشد ، بطوری كه قسمت بزرگی از سطح آن دو در تماس با یكدیگر قرار نگیرد ، در این صورت باید یك صفحه تقسیم فشار افقی بین دونیمرخ به كار برد . این صفحه معمولا" باید ضخیم انتخاب شود تا بتواند بدون تغییر شكل زیاد ، عمل تقسیم فشار را انجام دهد .كلیه ابعاد وضخامت صفحه ومقدار جوش لازم را باید طبق محاسبه وبر اساس نقشه های اجرایی انجام داد .


تاریخ : یکشنبه 10 آذر 1392 | 04:27 ب.ظ | نویسنده : saman choobak | نظرات

  • راه بلاگ
  • پاپو مارکت
  • ضایعات